تبریز؛ کانون توسعه صنعت خودروسازی ایران

صنعت خودروسازی و قطعه سازی در تبریز پیشینه ای موفق و بلند دارد و بسیاری از مردم ما از سفره این صنعت نان می برند و تبریز مادر این صنعت در ایران است.

صنعت خودروسازی ایران تقریباً از سال های دهه ۳۰ شمسی و قبل از کشورهایی چون کره جنوبی و چین شروع و با افت ‌و خیزهای مختلفی مواجه شده و بالاخره در حال حاضر از جایگاه ویژه‌ای از لحاظ پیوندهای بین بخشی در اقتصاد ایران برخوردار شده است.

اما آذربایجان و به ویژه کلان شهر صنعتی تبریز، نخستین پایه گذار و مادر صنعت خودروسازی ایران بوده است. از همان سال های دهه چهل، تبریز پیشتاز صنایع قطعه سازی، مجموعه سازی و خودروسازی ایران شد و با بنیان گذاری مجموعه های مادر صنعتی بزرگی به مانند مجتمع کارخانجات تراکتورسازی ایران، ایدم، موتوژن، گروه ماشین سازی، بنیان دیزل، بلبرینگ سازی، کمپرسورسازی، چرخشگر، پیستون سازی، هاکسیران دیزل، موتورسازان و صدها کارخانه بزرگ قطعه سازی و مجموعه سازی خصوصی، نقش پر رنگ و محوری را در صنعت خودروسازی ایران بر عهده گرفت و راهبر این بخش عظیم از صنعت و اقتصاد ایران شد.

علاوه بر این ها وجود نیروهای کار ماهر و مهندسان خبره و متخصص در تبریز، این شهر و صنایع بزرگش را رونق بخشیده و به کانون توسعه صنعت خودروسازی ایران بدل کرده بود.

اما روزگار گذشت تا اینکه آمارها نشان مان دهد که تبریز دارد نقش راهبری خود در صنعت خودروسازی ایران را از دست می دهد؛ از سوی خودروسازان پایتخت و مسئولان دولتی روی خوشی نمی بیند و رفته رفته مشکلات اقتصادی و تحریم های بین المللی دست و پایش را می بندد و رقبای تازه به دوران رسیده گوی سبقت را از تبریز پیر می ربایند.

چرا؟ چطور شد تبریزِ پیر، عرصه رقابت را به رقیبان تازه به دوران رسیده سپرد و صنعت خودروسازی ایران این همه مزیت بزرگ و آماده به کار این شیر پیر را نادیده گرفت و ره به کویر گشود؟

چرا با اینکه «تبریز» همه مولفه ها و مزیت های خودروسازی را از سال های دور در خود پرورش و رشد داده، نتوانست صاحب یک خودروسازی تمام عیار شود و زنجیره این صنعت را پس از سال ها از هم گسسته دید؟

چه بر سر این راهبر پیر صنعت و تکنولوژی ایران آمده یا آورده شده که اینگونه واحدهای قطعه سازی، مجموعه سازی و خودروسازی اش یکی پس از دیگری در گوشه ای آرام و بی خبر غزل خاموشی می خوانند و عرصه رقابت را ترک می کنند؟

آنچه که صنایع کشورمان و به خصوص قطعه سازان را آزار می دهد، کاهش مداوم ارزش پول ملی، بی ثباتی بازار ارز و سرمایه، سیاست های نادرست و انقباضی سیستم بانکی، قوانین ناکافی حمایت از تولید و اجرای ناقص آن ها و هزینه های سنگین بیمه تامین اجتماعی و نیز قوانین مالیاتی است که مجالی برای تنفس تولید نمی دهد!

اما در این میان طی سال های اخیر اجرای پر اشتباه و غلط سیاست های خصوصی سازی هم سبب از دست رفتن پتانسیل بزرگی از صنایع مادر تبریز شد که به مثابه موتور محرکه صنایع قطعه سازی و دیگر صنایع پایین دستی عمل می کردند.

اجرای نادرست سیاست های خصوصی سازی سبب تشدید رکود و از دست رفتن بخش مهمی از ظرفیت تولید کشور شد. رکود، توقف و تعطیلی صنایعی که خروجی شان نه محصولات مصرفی که تجهیزات و کالاهای سرمایه ای و اشتغال آفرین بود، موجب ضربه سنگینی بر پیکر نحیف صنایع آذربایجان شرقی و کشور شد.

بزرگترین صنایع تبریز به مانند بلبرینگ سازی تبریز، کمپرسورسازی تبریز، بنیان دیزل، لیفتراک سازی تبریز، گروه ماشین سازی تبریز و چندین و چند واحد بزرگ و مادر این شهر که نقشی محوری در اشتغال، ایجاد ارزش افزوده و تولید کار برای دیگر صنایع داشتند به واسطه عملکرد سوال برانگیز سازمان خصوصی سازی عملا از رونق افتاده و برخی نیز به مانند کارخانه موتورساز «بنیان دیزل» طعم تلخ ویرانی را چشیدند.

اما به غیر از صنایع مادر منطقه صنعتی غرب تبریز، عمده ترین و موفق ترین صنایع تبریز به واسطه سرمایه گذاری بخش خصوصی ایجاد شده اند و در شرایط کنونی نیز انتظارها از بخش خصوصی برای نقش آفرینی در توسعه صنعتی و اقتصادی آذربایجان به خصوص در صنعت قطعه سازی و خودروسازی بیشتر از هر زمان دیگری است.

بخش خصوصی واقعی همیشه در سرمایه گذاری های انجام یافته موفق و با برنامه ظاهر شده است و با کمترین هزینه ها، بیشترین بهره برداری ها را انجام داده است. انتظار از بخش خصوصی اقدام برای کار و تولید بیشتر و انتظار از مجلس و دولت صاف کردن راهی ست که سرمایه گذاران بخش خصوصی باید طی کنند. سیاست های دولت در این آشفته بازار ارز باید به سمت تقویت تولید باشد تا هر کس به دنبال سود ماندگار باشد، آن را در بخش تولید جستجو کند.

نیروی کار ماهر و نیروی مهندسی متخصص الزامی ترین مولفه برای توسعه صنعتی است و بحمدلله تبریز و آذربایجان زبده ترین مهندسان کشورمان را به خود می بیند و به آن ها می بالد. در همین حال باید تاکید کرد خسارت بارترین نتیجه عملکرد غلط سازمان خصوصی سازی در واگذاری صنایع بزرگ تبریز به بخش خصوصی غیر واقعی و فاقد اهلیت لازم، همین زایل شدن نیروی انسانی متخصص صنایع استان بوده است.

صنعت قطعه سازی و خودروسازی یک صنعت پایه ای است و تبریز با دارا بودن صنایع بزرگ و مادر این صنعت، مستعدترین منطقه کشور برای ایجاد قطب سوم خودروسازی کشور است. این مهم نه به واسطه وجود این صنایع مهم، بلکه به واسطه حضور متخصصان زبده این صنعت در تبریز قابل تحقق است.

بخش خصوصی توانمند آذربایجان شرقی می تواند و حتما قدرت این کار را دارد که با ایجاد یک کنسرسیوم توانمند، بزرگ ترین قدم ها را برای ایجاد یک خودروسازی تمام عیار و قطب سوم خودروسازی ایران بردارد. بخش خصوصی نباید چشم در دودکش اتاق هیات وزیران داشته باشد که دود سفیدی از آن بیرون بیاید و همه شرایط لازم را فراهم کند، بلکه می باید قدم در راه گذاشت و با اتکاء حداکثری به توان داخلی کار را پیش برد. البته در این راه نمایندگان مجلس شورای اسلامی هم با عمل به وظایف ذاتی و همراهی خود، نقش شایانی در کمک به ایجاد قطب سوم خودروسازی ایران می توانند داشته باشند.

اما در آخر همین هفته قطعه سازان، مجموعه سازان و خودروسازان آذربایجان شرقی در تبریز گرد هم خواهند آمد و این یکی از بهترین فرصت هایی است که می تواند برای اتفاق نظر و ایجاد کنسرسیوم مشترک برای کار و هم افزایی واحدهای صنعتی مختلف باشد.

انتظار داریم بخش خصوصی توانمند آذربایجان شرقی در این گردهمایی به نتیجه مشخص و قابل اجرایی برای کمک به رشد صنعت قطعه سازی و خودروسازی تبریز و بازیافت سهم حداکثری تبریز از این صنعت استراتژیک کشور برسند.

اینجا تبریز و مهد صنعت قطعه سازی، مجموعه سازی و خودروسازی ایران است که واحدهای بزرگ و استراتژیک پر تعدادی برای خدمت به صنعت خودروسازی کشورمان در خود پرورش داده است.

لازم است نمایندگان مجلس، مدیران عالی دولت و استان به مسائلی که از آن سخن رفت دقت نظر داشته باشند و اجازه ندهند ظرفیت های بزرگ آماده به کار خودروسازی در آذربایجان شرقی نادیده گرفته شود؛ ما امید بسیاری به این راه داریم…

* محمد سهرابی

 

15
1

شاید این مطالب را هم دوست داشته باشید

۴ پاسخ

  1. Tabriz گفت:

    فقط تبعیض ها و در کنار خیانتها و بی لیاقتی مسئولان استان باعث شد که همه امتیازها و امکانات به کویر و طهران و اصفهان برده شود ….
    تبریزی که همه امکانات و پتانسیل ها را داشت ، توسط تهران و دولت تحریم و استعمار شد تا تبریز عقب مانده شود و کویر را آباد کنند ….
    وگرنه کاشان چه میدونست خودرو چیه ؟؟ قطعه به چی میگن ؟؟؟ قطعه سازی چیه ؟؟؟
    کرمان کجا و خودروسازی کجا !!!!!
    متاسفانه همه امکانات به کویر داده شد و به تبریز خیانت کردند …… امیدواریم که این تبعیض ها و خیانتها از میان برداشته شود و مسئولان استانی به جای حرف زدن عمل کنند و حق تبریز و مردمش را از ظالمان بگیرند تا تبریز به جایگاه اصلی خود و قطب اول صنعت و خودروسازی برگردد .
    دولت باید نصف امکانات را که به اصفهان و طهران داده به تبریز بدهد و این دیدگاه ظالمانه به تبریز را تمام کند .
    ما مردم و بخش خصوصی هم باید همه تلاش خود را بنیم تا تبریز جلوی مفخورهای مرکز نشین و کویر نشین کم نیاورد و عملگرا و تلاشگر باشیم .

    6

    2
  2. ناشناس گفت:

    امیدواریم استاندار ، اتاق بازرگانی و مخصوصا نمایندگان مجلس اقدامات جدی انجام بدن و جلوی این تبعیض ها و انتقال همه فرصتها و امتیازات به مناطق کویری رو بگیرن ….
    واقعا چرا باید این همه تبعیض باشه بین تبریز و اصفهان ؟؟؟ ما از مسئولین میخوایم جلوی این تبعیض ها ایستادگی کنن .
    همونطور که در تهران و اصفهان سرمایه گذاری میکنن و کارخونه میسازن و امکانات و تصحیلات میدن ، همه این کارها باید در تبریز هم بشه ….. این همه سال همه امکاناتو دادن به اصفهان حالا یه چند سالی هم امکاناتو بدن به تبریز تا عدالت برقرار بشه ….

    4

    1
  3. ناشناس گفت:

    باعرض سلام. مهم نیست قبل از کره بوده. مهم این است که الان در کجای جهانیم با خودرو هایی مثل پراید و پزو و… برای سایر کشورها خودروهای ما فرقون محسوب میشه.

    2

    0
  4. درنا گفت:

    سلام من پارسال که با تور تبریز به این شهر زیبا سفر کردم صنعت قوی این شهر را مشاهده کردم با بازدید از کارخانه های تبریز

    3

    1

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.

افزودن شکلک

SmileBig SmileGrinLaughFrownBig FrownCryNeutralWinkKissRazzChicCoolAngryReally AngryConfusedQuestionThinkingPainShockYesNo